झोलामा आफ्नो तौलभन्दा धेरै

किताब र कापी बोकेका 

ए प्रिय, नानीबाबुहरू !

झोलाको आफ्नो उचाइँभन्दा

अग्लो छ–सपनाको उचाइँ

लामो छ–किताबको यात्रा

 

नानीबाबुहरू !

किताब र कापीका पन्नाहरूमा

आमाको निधारबाट बगेको पसिना

र बुवाको पाइतलाका डोबहरूले

लेखिएका छन् ठूला अक्षरहरू

 

ए प्रिय, नानीबाबुहरू !

झोला च्यातिनु जीवन च्यातिनु होइन

चप्पलको टुना चुड्नु सपना चुड्नु होइन

नानीबाबुहरूले देख्नुपर्छ

ढुङ्गाको कापमा फूलेको फूल

र इतिहासमा लेख्नुपर्छ  

कहिल्यै नमेटिने जीवनका अक्षरहरू ।  

 

(लालदिशा, अंक ४, २०८१ असार-भदौमा प्रकाशित)