छोराको सम्झनामा

शान्ता भण्डारी

(बेपत्ता योद्धा विपीन भण्डारीकी आमा)

आशा थियौ, माया थियौ मेरो छोरा तिमी 
भर्खरको युवा जोस हिँड्यौ जोश बोकी
लडाइँमा लागे युवा बोकी लालझन्डा 
तिमी पनि गयौ लड्न मलाई एक्लै छोडी ।

असारको महिनामा चट्याङ ठूलो प¥यो
बिहानीको मिर्मिरेमै मेरो माया खोस्यो 
राक्षस हुन् कि दुस्मन हुन् कि अँध्यारोमै आए 
मुटुजस्तो मेरो छोरो घिच्याउँदै लगे । 

बेपत्ता भो मेरो छोरो नेता दरबार छिरे 
जनयुद्ध बिर्सिएर महल खडा गरे 
लत्याएर सहिदका सपना र त्याग 
धनयुद्ध गर्न थाले कमान्डरले आज ।

इच्छा पूरा गर्छौं भन्थे बेपत्ता योद्धाका
लौरो मात्र बने युवा धोका भयो सारा
चाहिँदैन अरू केही सन्तान देखाइदेऊ
जिउँदा छन् कि मारिसक्यौ सत्य बताइदेऊ ।

को हो लुट्ने हाम्रा सन्तान थाहा पाएका छौँ 
बघिनी हौँ हामी आमा त्यसै कहाँ बस्छौँ
अरू इच्छा केही छैन सन्तान भेट्ने मन छ
आँट भए भनिदेऊ मेरो छोरो काँ छ ?